“SEN NEDEN BÖYLE DEĞİLSİN?”

“SEN NEDEN BÖYLE DEĞİLSİN?”

Birbirinizi “düzeltmeye” çalışmak sevgi değil, çoğu zaman fark edilmeden yürütülen gizli bir savaştır. İnsan, karşısındakini olduğu gibi kabul edemediğinde, onu kendi zihnindeki kalıba sokmaya çalışır. Oysa bu, sevginin değil, kontrol etme arzusunun bir yansımasıdır. Ve unutmayın; bir insanı sürekli değiştirmeye çalıştığınızda, aslında onun ruhundan bir şeyler eksiltirsiniz.

Bu savaşın sonunda kazanan olmaz. Çünkü savaş bittiğinde karşınızda istediğiniz kişi değil, yorgun, kırılmış ve kendine yabancılaşmış biri kalır. Belki sizin istediğiniz gibi davranıyordur, belki sesini çıkarmıyordur… ama içten içe artık o eski kişi değildir. Ve en acısı da şudur: Siz değiştiğini sanırsınız, o ise sadece vazgeçmiştir.

Gerçek sevgi ise bambaşkadır. Gerçek sevgi, bir insanı yeniden inşa etmeye çalışmak değil; onu anlamaya çalışmaktır. Eksiklerini düzeltmek için savaşmak değil, yaralarına dokunmadan yanında durabilmektir. Yönetmek değil, birlikte yürüyebilmektir. Çünkü sevgi, yön vermek değil; yol arkadaşlığı yapmaktır.

Bir insanı sevmek, onu kendi doğrularına göre şekillendirmek değildir. Onun dünyasını tanımak, sessizliğini anlamak, sustuğu yerde bile ne demek istediğini hissedebilmektir. Sevgi, birini değiştirmek değil; onunla birlikte değişebilmeyi göze almaktır.

Çünkü çoğu zaman en büyük yıkımlar küçük bir cümleyle başlar: “Sen neden böyle değilsin?” Bu soru, karşıdakine “Olduğun hâlin yeterli değil” demenin en kırıcı yoludur. Ve zamanla bu kırılma büyür, içten içe bir mesafeye dönüşür.

Sonra bir gün her şey bittiğinde, geriye sadece şu soru kalır: “Sen neden böyle oldun?” Oysa cevap basittir… Çünkü bir zamanlar olduğu gibi kalmasına izin verilmedi. Ve hayat… Hayat zaten yeterince kısa ve ağır. Bu yüzden derdi de tasayı da fazlasıyla yüklenmenin anlamı yok. Bugün büyüttüğünüz birçok şey, yarın hatırlanmayacak bile. Çünkü hepimiz, yarının ölülerinden biriyiz. Bu yüzden sevmeyi öğrenin… ama değiştirmeden. Yanında olmayı öğrenin… ama baskı kurmadan. Ve en önemlisi, bir insanı kaybetmeden önce, onu olduğu hâliyle kabul etmenin kıymetini bilin.