Ana Sayfa Arama Galeri Video Yazarlar
Üyelik
Üye Girişi
Yayın/Gazete
Yayınlar
Kategoriler
Servisler
Nöbetçi Eczaneler Sayfası Nöbetçi Eczaneler Hava Durumu Namaz Vakitleri Puan Durumu
WhatsApp
Sosyal Medya
Uygulamamızı İndir

GİDİN, GEZİN, GÖRÜN!!!

Bu haberin fotoğrafı yok

GİDİN, GEZİN, GÖRÜN!!!

 

Köy gezilerim sırasında bazen öyle güzelliklerle karşılaşıyorum ki, insan gördüklerine hayran kalıyor. Bir köyün taşlı yollarında, yaşlı bir evin kapısında, bir çeşmenin başında, bazen de bir ağacın gölgesinde saklı nice hikâyeler, nice güzellikler var. Her köyün kendine has bir ruhu, her yolun anlatacak bir hikâyesi, her insanın paylaşacak bir hatırası var. Yeter ki çıkıp yola koyulalım, yeter ki görmeye ve keşfetmeye gönlümüz olsun. İnanın, bazen hiç bilmediğiniz bir köyde karşılaştığınız bir manzara, size dünyanın en güzel yerini keşfetmişsiniz hissini verir.

Size tavsiyem; gidin, gezin, görün…

Şehirlerin kalabalığından biraz uzaklaşın. Köy yollarına düşün, insanlarla tanışın, doğanın sesini dinleyin. Çünkü bazı güzellikler anlatmakla değil, yaşamakla anlaşılır.

Eskiden hayat başkaydı. Sabahlarımız horoz sesleriyle başlar, akşamlarımız sobanın etrafında son bulurdu. Evlerimiz küçüktü ama kalabalıktı. Bir odada üç nesil yaşar, aynı sofraya oturur, aynı ekmeği paylaşırdık.

Kış gelince odun taşır, tezek yakar, sobanın üzerinde kestane pişirirdik. Annelerimizin tandırda yaptığı ekmeğin kokusu bütün köyü sarardı. Çocukluğumuz çamurlu sokaklarda, taşlı yollarda, derelerin kenarında geçerdi.

Ne öyle pahalı oyuncaklarımız vardı ne de her istediğimize ulaşabilirdik. Bir top, birkaç taş, bir de arkadaşlarımız vardı; dünyalar bizimdi. Yırtık ayakkabıyla kilometrelerce yürür, yorulunca bir ağacın gölgesinde dinlenirdik.

Bayram sabahları bambaşkaydı. Yeni elbise almak herkese nasip olmazdı ama temizlenmiş bir kıyafet bile bayram sevinci yaşatırdı. Büyüklerin eli öpülür, küskünler barışır, kapılar herkese açık olurdu. Komşunun tenceresi kaynamıyorsa kendi tenceremizden pay gönderirdik. Birinin acısı hepimizin acısı, birinin sevinci hepimizin sevinciydi.

Şimdi dönüp bakıyorum da… O günlerde çok şeyimiz eksikti; kaloriferimiz, arabamız, telefonumuz, konforumuz yoktu. Ama bir şeyimiz vardı ki bugün bütün imkânlarımızla bile satın alamıyoruz: Birlikte yaşamanın huzuru, paylaşmanın bereketi ve insan olmanın sıcaklığı…

Belki de biz fakir bir hayat yaşadık ama zengin bir çocukluğun mirasçıları olduk.

Ah eski günler… İnsan o günlerin kıymetini, bir daha geri gelmeyeceğini anlayınca anlıyor